ราชาธรรม

by admin

December 13, 2017

Happy+

0 comments

นิตยสาร Happy+ Dec 2017

คนอยากทำดีนั้นมีมาก แต่คนที่ทำดีนั้นเหลือไม่มาก
วลีนี้มิใช่ของผู้รู้ใด แต่เป็นผมที่ว่าเอาไว้เองจากประสบการณ์การทำงานด้านสาธารณประโยชน์มาระยะหนึ่ง ทำให้แม้จะชื่นใจกับสังคมไทยที่มีผู้อยากอุทิศตนทำความดีเพื่อคนอื่นมากมายจริง ๆ แต่ในเวลาถัดมาไม่นานก็เกิดบทสรุปที่เป็นวลีหลังคือคนทำดีนั้นเหลือไม่มาก จนรู้สึกเศร้าใจว่าทำไมความอยากทำดีของคนจำนวนมากถึงได้มอดลงเร็วเหลือเกิน สุดท้ายก็มาได้คำตอบว่าด้วยเพราะสังคมเรากันเองนั้นเองที่ผลักคนใจดีออกจากวิถีแห่งการทำดีนี้
ผลักด้วยความคิดระแวง การพูดดูแคลน การนินทากล่าวร้ายว่าคนทำมีเบื้องหลัง คนทำ ทำเอาหน้า คนทำ ทำหวังประโยชน์ ไปจนถึงการอาศัยความใจดีนั้นย้อนกลับมาเอารัดเอาเปรียบผู้ที่ทำความดี
การคิด การพูด การกระทำอันทำร้ายจิตใจคนทำดีเช่นนี้นี่เองทำให้หลายคนจึงเลิกเอามือซุกหีบ เลิกเนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่งยังเอากระดูกมาแขวนคอ ขอกลับไปใช้ชีวิตของตนสงบ ๆ ดีกว่า
แต่ขณะเดียวกันก็น่าสนใจว่าในกลุ่มคนคิดดีที่ยังคงทำดีได้อย่างต่อเนื่องแม้จะเป็นคนหมู่น้อยนั้น อะไรที่เป็นปัจจัยที่ทำให้พวกเขายังรักษาปณิธานไว้ได้
ซึ่งคำตอบก็เพราะพวกเขามี “แรงบันดาลใจ” ที่ทรงพลังมากนั่นเอง โดยเฉพาะแรงบันดาลใจที่เกิดจากการได้เห็นการทรงพระราชกรณียกิจของในหลวงรัชกาลที่ 9 ที่เป็นแรงขับเคลื่อนชั้นเลิศที่รักษาปณิธานของพวกเขาไว้ได้ คนกลุ่มนี้จะมีความรู้สึกร่วมกันอยู่สิ่ง คือยามที่ได้เห็นพระราชกรณียกิจของพระองค์ท่านแล้วพวกเขาจะเกิดความพยายามอย่างถึงที่สุดที่จะทำเพื่อสังคมให้ได้เศษเสี้ยวของพระองค์ ทั้งยังจะรู้สึกอยากตอบแทนพระคุณของพระองค์ท่านด้วยการเดินตามรอยพระบาทมิใช่เพียงปากพร่ำพูด
ที่สำคัญคือพวกเขาได้เข้าใจถึงความเป็นบรมครูของพระองค์ท่าน ที่ทรงพระอัจฉริยะในทุกขั้นตอนของการเรียนรู้ทั้ง 3 ระดับตั้งแต่ขั้น “สอนให้รู้” ที่พระองค์ทรงพระราชทานพระบรมราโชวาทให้เข้าใจ ให้มีความรู้แท้ในทุกเรื่องจนสามารถนำความรู้นั้นมาแก้ไขปัญหาได้ ต่อมาถึงขั้น “ทำให้ดู” ที่พระองค์ทรงพระราขกรณียกิจเป็นแบบอย่างให้เห็นมาตลอดรัชสมัย จนสามารถนำแนวทางโครงการพระราชดำริมาเป็นต้นแบบได้ และขั้นสูงสุดคือ “อยู่ให้เห็น” ที่พระองค์ทรงแสดงพระจริยวัตรอันงดงามยิ่งให้พวกเราดูเป็นแบบอย่าง จนเกิดเป็นแรงบันดาลใจที่จะรักษาวิถีแห่งความดีนี้ไว้ได้
ในวาระเดือนแห่งพ่อนี้จึงขอนำหลักธรรมที่พระองค์ทรงใช้มาตลอด 70 ปีแห่งการทรงงานที่เราควรน้อมนำมาประยุกต์ใช้กับตนมาเสนอให้ได้เดินตามรอยพระบาทของพระองค์ท่านกัน
นั่นคือหลักวิถีแห่งทศพิธราชธรรม ที่แม้ชื่อจะหมายถึงธรรม 10 ประการของพระราชา หรือผู้ปกครอง แต่ก็มิได้มีข้อจำกัดใดที่ประชาชนจะนำมาฝึกฝนให้เกิดในตนเองไม่ได้ ทั้งยังเป็นการสมควรด้วยเพื่อที่ต่อไปธรรมนั้นจะได้ตกผลึกในตัวบุคคลนั้นก่อเกิดผลผลิตออกมาเป็นทรัพยากรบุคคลอันทรงคุณค่าแก่สังคม
ซึ่งหลักทศพิธราชธรรม 10 ประการนั้นประกอบด้วย
1. ทานํ คือ การให้ การสละสิ่งของตนเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น
2. สีลํ คือ การมีศีล การไม่เบียดเบียนผู้อื่น
3. บริจาคํ คือ การบริจาค สละความสุขส่วนตนเพื่อผู้อื่น
4. อาชฺชวํ คือ ความซื่อตรง ความสุจริตต่อหน้าที่ทั้งหน้าที่การงานและหน้าที่ต่อสังคม
5. มทฺทวํ คือ ความอ่อนโยน ความอ่อนน้อมถ่อมตน
6. ตปํ คือ ความเพียร ความขยันขันแข็ง
7. อกฺโกธํ คือ ความไม่โกรธ ไม่แสดงความโกรธ
8. อวิหิงสา คือ ความไม่เบียดเบียนตนเอง ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม อยู่ด้วยความเป็นกลาง
9. ขนฺติ คือ ความอดทน ความอดกลั้นต่อสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ที่ต้องประสบ
10. อวิโรธนํ คือ ความเที่ยงธรรม ความหนักแน่น ยึดธรรมเป็นใหญ่
ส่งท้ายนี้หากระลึกถึงพระองค์ท่านก็ควรมองไปที่ “รูปที่มีทุกบ้าน” แล้วให้เกิดแรงบันดาลใจอยากจะศึกษาสิ่งที่พ่อสอน ทำตามสิ่งที่พ่อทำ และพยายามอยู่ด้วยธรรมของพ่อ เช่นนี้ถึงจะถือว่าได้แสดงกตัญญูจริงครับ

Read more

สติ๊กเกอร์

by admin

November 17, 2017

Happy+

0 comments

นิตยสาร Happy+ Nov 2017

ยุคนี้เป็นยุคแอพ !
แอพนี้ไม่ใช่แอ๊บแบ๊วของเด็ก ๆ ที่น่าเอ็นดูนะครับ แต่เป็นแอพพลิเคชั่นหรือโปรแกรมต่าง ๆ ในแทปเลตต์ หรือสมาร์ตโฟนให้คนได้โหลดใช้ที่มีทั้งให้โหลดกันฟรี (แล้วบางทีก็มีไปเก็บค่าโฆษณา หรือไปขายไอเต็มเพิ่มข้างใน) มีทั้งแบบโหลดเสียเงินกัน จนธุรกิจนี้กลายเป็นธุรกิจยอดนิยมเพราะหากทำออกมาสำเร็จแค่แอพเดียวนี่ก็อาจรวยได้เลย
ซึ่งโอกาสแห่งความสำเร็จนี้ยังขยายไปยังสินค้าต่อเนื่องด้วย ที่ถ้าทำดีก็รวยมหาศาลได้เช่นกัน ตัวอย่างที่ชัดที่สุดก็เห็นจะเป็น “สติ๊กเกอร์” ที่ต่อเนื่องมาจากแอพลิเคชั่นยอดนิยมอย่าง แอพพลิเคชั่นไลน์ ที่มีผู้ไปขอร่วมแบ่งปันโอกาสแห่งธุรกิจนี้ด้วยเป็นจำนวนมาก
สติ๊กเกอร์นี้ไม่ใช่กระดาษ หรือพลาสติกกาวที่สมัยเด็ก ๆ เราลอกเอาติดข้างฝาหรือข้าวของต่าง ๆ นะครับ แต่เป็นสัญลักษณ์ที่ไว้ใช้สื่อสารกันในโลกออนไลน์ที่ส่วนมากมักทำในรูปของตัวการ์ตูนน่ารัก หลากหลายรูปแบบให้คนได้ (ซื้อ) หาไปใช้ โดยมีการสร้างสรรค์สติ๊กเกอร์ให้ออกมาเป็นตัวแทนของการพูดคุยในชีวิตประจำวันในแทบจะทุกลักษณะ ทั้งเที่ยว ทั้งทำงาน เรียกว่าครบถ้วนจนเกือบจะน่ากลัวว่าต่อไปมนุษย์อาจไม่ต้องใช้ภาษาพูดกันแล้ว เพราะมีสติ๊กเกอร์ให้ใช้ถาม ให้ใช้ตอบกันหมดแล้ว
มองมุมหนึ่งก็น่าเอ็นดูดีครับ ลองนึกดูแทนที่เมื่อเพื่อนถามในไลน์มาว่า “กำลังทำอะไรอยู่” แทนที่เราจะพิมพ์ตอบไปว่า “กำลังกินข้าว” เรากลับใช้ตัวการ์ตูนหมีน่ารัก ๆ กำลังกินน้ำผึ้งอยู่ส่งไปให้ แบบนี้ก็สบายตา สบายใจกันดี และด้วยความน่าเอ็นดูนี้บวกกับความสามารถที่ช่วยให้ผู้ใช้สื่อถึงอารมณ์ที่ต้องการส่งต่อให้ผู้รับได้โดนใจมากกว่าการเขียน ที่บางครั้งอาจติดขัดด้วยข้อจำกัดของภาษาหรือติดขัดกับบุคลิกผู้ที่ต้องการจะสื่อสารเองที่อาจไม่เหมาะกับการพิมพ์คำอะไรน่ารัก คิกขุ บวกกับวิถีของโลกที่ทุกอย่างเร็วขึ้น การใช้สัญลักษณ์แทนการมานั่งจิ้มอักษรยาว ๆ จึงเป็นคำตอบที่โดนใจคนจำนวนมาก ทำให้ปัจจุบันตลาดการขายสติ๊กเกอร์ที่ดูจะเป็นของเล่น ๆ นี้จึงไม่ใช่ของทำเล่น ๆ อีกต่อไป สติ๊กเกอร์กลายเป็นช่องทางหารายได้ทั้งรายได้เสริมไปถึงรายได้หลักให้กับผู้ประกอบการหน้าใหม่จำนวนมาก ขอเพียงมีไอเดียดี มีความสามารถในการแต่งภาพเสียหน่อย ทำสติ๊กเกอร์ในแบบของตัวส่งไปให้ไลน์เขาพิจารณานำขึ้นขายให้ ก็พอเพียงแล้วที่จะเปิดโอกาสประสบความความสำเร็จ เพราะหากของเราดีจริง คนเห็นแล้วชอบ ใช้แล้วเพื่อนถาม ก็จะเกิดการขายขึ้นจนน่าพึงพอใจ
และที่สำคัญยิ่งคือธุรกิจนี้แทบจะไม่ต้องใช้เงินลงทุน ต้นทุนมีเพียงจินตนาการและเวลาเท่านั้น ทั้งเวลาก็ทำได้ตามความสะดวก สมองตื้อก็หยุด เหนื่อยก็พัก ทำได้จากทุกที่ไม่ต้องเดินทางไปทำที่สำนักงาน นั่งอยู่บ้านสเก็ตรูป ตกแต่งไปเรื่อย ๆ เสร็จแล้วก็ส่งไปขาย ขายได้เงินก็โอนเข้าบัญชีไว้ใช้สอย นี่จึงเป็นธุรกิจที่เหมาะอย่างยิ่งสำหรับ “ผู้สูงอายุ”
อ่านไม่ผิดหรอกครับ ธุรกิจนี้เหมาะกับผู้สูงวัยจริง ๆ ไม่ใช่เหมาะแค่เฉพาะคนรุ่นใหม่ เพราะทางไลน์เขาก็ไม่ได้กำหนดว่าผู้จะส่งสติ๊กเกอร์ไปให้เขาขายจะต้องมีอายุไม่เกินเท่าไหร่ ขอเพียงงานผ่านตามเกณฑ์เขาก็พร้อมจะขึ้นขายให้
ถ้าจะมีปัญหาอยู่บ้างก็ตรงที่ผู้สูงอายุอาจไม่ถนัดในการใช้เทคโนโลยี แต่ของเช่นนี้ไม่เป็นก็ฝึก ก็สอนกันได้ไม่ถึงกับเป็นเรื่องเกินวิสัยแต่อย่างใด
และในความเป็นจริงก็มีแล้ว มีกลุ่มผู้สูงอายุ 60-70 ปีมารวมตัวกันสร้างสติ๊กเกอร์ไลน์ขายกันจริง ๆ !
ผู้สูงอายุกลุ่มนี้อยู่ที่ต.สมอแข จังหวัดพิษณุโลกครับ พวกท่านมารวมตัวกันทุกบ่ายวันพุธ เพื่อเรียนรู้การใช้คอมพิวเตอร์ตั้งแต่ขั้นพื้นฐานไปถึงขั้นการแต่งภาพ เพื่อนำการ์ตูนจากไอเดียของสมาชิกสูงวัยในกลุ่มมาทำเป็นสติ๊กเกอร์ โดยทั้งหมดนี้อยู่ในการดูแลของคณาจารย์จากมหาวิทยาลัยพิษณุโลกที่จัดอาจารย์จากคณะต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องไปสอนวาดรูป สอนการตกแต่งการ์ตูน สอนการวางแผนการตลาด สอนการสื่อสารกับไลน์ให้จนเมื่อจบโครงการผู้สูงอายุจากสมอแขกลุ่มนี้จะมีชุดสติ๊กเกอร์ส่งไปให้ทางไลน์พิจารณา ซึ่งไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไรจะได้ขาย จะขายได้มากหรือน้อยเพียงใดไม่ใช่ประเด็นแล้ว เพราะแค่การที่ผู้เฒ่าของเราไม่หยุดนิ่ง ไม่ยอมแพ้เทคโนโลยี พยายามปรับตัวทั้งยังพยายามใช้ประโยชน์จากมันได้ขนาดนี้ต้องถือเป็นแรงบันดาลใจให้กับเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันกลุ่มอื่น ๆ อีกจำนวนมหาศาล เป็นการแสดงให้เห็นว่าแม้จะสูงวัยแล้วใช่จะต้องไปอยู่ชายขอบของสังคมเสมอไป ขอเพียงมีทัศนคติที่ถูกต้อง ชีวิตย่อมเดินต่อได้อย่างเต็มภาคภูมิ
ที่สำคัญนี่เป็นการแก้ปัญหาสังคมผู้สูงวัยอันเป็นปัญหาระดับโลกได้อย่างบูรณาการและถูกทาง ถูกทั้งการแก้ปัญหาในเรื่องเศรษฐกิจครัวเรือนที่ผู้สูงอายุอาจจะได้มีรายได้เสริมเล็ก ๆ น้อย ๆ มาไว้ใช้จ่าย และถูกที่สุดคือเป็นการแก้ปัญหาความรู้สึกไร้ค่าด้วยการคืนศักดิ์ศรีความเป็นสมาชิกในโลกยุคไอทีนี้ให้แก่ท่าน
เป็นอย่างไรครับ เรื่องเล่น ๆ แต่เป็นเรื่องให้คุณค่าแก่ชีวิตของสังคมผู้สูงอายุทั้งปวงเลย แบบนี้เรียกว่า “เล่นจนเป็นเรื่อง” ได้ไหมครับ ชมรมผู้สูงอายุชมรมไหนจะนำไปประยุกต์ใช้บ้างก็เข้าทีนะครับ

Read more

ขนมรุ่งเรือง

by kidmai

September 30, 2017

Happy+

0 comments

วัฒนธรรมไทยของเรานั้นมีความพิถีพิถันเต็มเปี่ยมไปด้วยภูมิปัญญาที่ซ่อนไว้มากมาย มีทั้งที่แปรออกมาเป็นแนวทางการใช้ชีวิต มีทั้งเป็นบทพูดคุยสนทนา หรือมีแม้กระทั่งเรื่องอาหารการกิน
โดยเฉพาะในเรื่องการกินนั้นบรรพบุรุษของเราได้ใส่ภูมิปัญญาไว้ในแทบจะทุกขั้นตอนเลยทีเดียว ตั้งแต่เรื่องของวัตถุดิบที่จะเลือกจากพืชผักในพื้นถิ่นสะดวกปลูก สะดวกหาและยังเอื้อต่อสุขภาพ เรื่องเครื่องเทศที่ก็จะเลือกใช้ที่เหมาะกับสภาพภูมิประเทศที่อาศัยอยู่ หรือกระทั่งเรื่องวิธีการปรุงที่เหมาะกับการใช้พลังงานในแต่ละวันให้สมกับวิถี สอดคล้องกับอายุ อาการ และอากาศในขณะที่จะกินมื้อนั้น ๆ ซึ่งเรื่องการกิน (แบบไทย) เพื่อสุขภาพนี้หากจะเล่ากันก็ยาวจนแทบจะเป็นตำราเล่มหนึ่งได้เลย
แต่วันนี้อยากพูดถึงอาหารไทยประเภทหนึ่งที่มักกินปิดท้ายมื้อนั่นคือ ขนม

[…] “ขนมรุ่งเรือง”

Read more

ยาปฏิชีวนะ

by kidmai

August 4, 2017

Happy+

0 comments

นิตยสาร Happy+ AUG. 2017

ยาปฏิชีวนะถือเป็นยาที่คุ้นเคยกับคนทั่วไปมากที่สุดชนิดหนึ่ง แต่ขณะเดียวกันก็เป็นยาที่คนทั่วไปใช้กันผิดมากที่สุดชนิดหนึ่งเช่นกัน โดยเฉพาะการใช้โดยไม่จำเป็นจนทำให้เชื้อเกิดวิวัฒนาการในการป้องกันตัวมันเองกลายเป็นการดื้อยาขึ้นมา กลายเป็นวิกฤติอันตรายร้ายแรงชนิดใหม่ของโลกในปัจจุบัน เพราะนอกจากจะป้องกันยากแล้วที่สำคัญคือเมื่อเชื้อดื้อยาแล้ววิธีจัดการก็คือต้องเพิ่มขนาดยาเข้าไปอีก ซึ่งก็ทำให้เชื้อต้านยามากขึ้นอีก จนถึงจุดหนึ่งที่ไม่มียาที่แรงพอให้ใช้รักษาก็เกือบจะหมายถึงการรอความตายเลยทีเดียว

อย่างไรก็ตามแม้การใช้ยาปฏิชีวนะที่คุ้นเคยนี้จะน่ากลัวมากแล้วแต่ยังมีการใช้ยาที่แสนคุ้นอีกชนิดที่น่ากลัวยิ่งกว่า !!
ยานั้นชื่อ “โซเชียล” ครับ

[…] “ยาปฏิชีวนะ”

Read more

หมอความ

by kidmai

July 13, 2017

Happy+

0 comments

Happy+ มิ.ย. 60

ยุคนี้มีคนหันกลับไปทำการเกษตรกันมาก บางคนมีพื้นเพเป็นชาวไร่ ชาวนาอยู่แล้วแต่ด้วยค่านิยมเลยมุ่งเข้ามาหางานทำในเมืองหลวง พอเศรษฐกิจย่ำแย่ก็กลับไปหากลิ่นดิน ไออุ่นจากบ้านเกิด

ขณะที่บางคนเป็นคนเมืองมาแต่เกิด ใช้ชีวิตตามวิถีทุนนิยมเต็มรูปแบบแข่งกันเรียน แข่งกันแย่งตำแหน่ง แข่งกันแสวงหาเงินทองอย่างมุ่งมั่นด้วยความเชื่อว่านั่นคือทางแห่งความสุข สุดท้ายเมื่อได้เรียนรู้ว่านั่นคือวิถีแห่งทุกข์ก็ขอโบกมือลา ที่น่าสนใจคือหลายคนในบางคนนั้นดำเนินวิถีแห่งทุกข์มาจนร่ำรวยเงินทอง ชื่อเสียง เกียรติยศแต่ด้วยปัญญาอันยิ่งจึงเห็นว่าวิถีนั้นไม่ใช่ทาง ยอมสละความสบายไฮเทคออกไปลำบากกาย หน้าสู้ดินหลังสู้ฟ้าแต่แสนสุขใจกับธรรมชาติ

[…] “หมอความ”

Read more