คิดซาเนีย

        หลายปีก่อนเคยได้ยินถึงสถานที่แห่งหนึ่งที่จำลองอาชีพต่าง ๆ ให้เด็กได้มาทดลองทำงานกัน         ผมฟังแล้วก็ชอบทันที อยากให้เมืองไทยมีบ้างยังมีการมาพูดคุยกับเพื่อน ๆ ที่พอมีเครือข่ายให้มาร่วมกัน แต่สุดท้ายด้วยภารกิจด้านอื่นทำให้โครงการนี้เลือน ๆ ไป จนกระทั่งเมื่อไม่กี่เดือนก่อนผมได้มีโอกาสพาลูกสาวทั้งสองของผมไปเที่ยวที่สวนสนุกแห่งหนึ่งชื่อ คิดซาเนีย ถึงเพิ่งมานึกออกว่านี่เองที่เคยได้ยินเมื่อร่วมสิบปีก่อน         คิดซาเนีย นี้เผิน ๆ ก็คล้ายสวนสนุกแต่ไม่มีเครื่องเล่นอย่างม้าหมุน รถไฟเหาะ กลับเป็นการจัดสถานที่จำลองเป็นโรงพยาบาล ปั้มน้ำมัน ร้านอาหาร ศาล ฯลฯ ให้เด็ก ๆ ได้มาลองเล่นบทบาทสมมุติเป็นหมอ เป็นช่างซ่อมรถ เป็นพ่อครัว เป็นผู้พิพากษา มีการจัดแต่งสถานที่ให้น่ารัก น่าเล่นมีชุดจำลองของอาชีพนั้น ๆ ให้เด็กลองใส่ มีพี่เลี้ยงคอยสอนว่าอาชีพนั้นคืออะไร ทำอย่างไร และมีสถานการณ์จำลองให้เด็กทำด้วย         อย่างสมมุติเป็นหมอก็มีชุดกาวน์ให้เด็กใส่พร้อมขึ้นรถพยาบาลจำลองวิ่งไปรับคนป่วยฉุกเฉินต้องช่วยปั้มหัวใจ หรือเป็นทนาย เป็นผู้พิพากษาก็มีชุดครุยให้สวม มีบทพูดให้ซักพยาน สืบหลักฐานกันคล้ายของจริง         บางอาชีพเมื่อเด็กทำเสร็จแล้วก็จะได้เงินค่าจ้างเป็นเงิน(ของเล่น)มาด้วย เด็กก็สามารถนำเงินนี้ไปแลกของเล็ก ๆ น้อย ๆ หรือเอาไปจ่ายเป็นค่าเรียนในอาชีพอื่นเช่น ไปเรียนเล่นมายากล ไปเรียนร้องเพลง เสร็จแล้วหากขึ้นโชว์ก็ได้ค่าแสดงกลับมาอีก         เป็นที่สนุกและได้ประโยชน์มากครับ เพราะทำให้เด็กได้รู้จักอาชีพต่าง ๆ มากขึ้น อย่างบางคนเล่นเสร็จก็มาถามว่าเป็นทนายได้เงินอย่างไร ต้องจบอะไร หาหลักฐานแบบไหน ต่างจากตำรวจอย่างไร เหล่านี้เด็กจะได้เรียนรู้จากการจำลองของจริง ที่สำคัญมันอาจเป็นแรงบันดาลใจให้เด็กรู้อนาคตของเขาเร็วขึ้น ไม่ใช่ถามว่าอยากเป็นอะไร ก็เห็นตอบกันไม่พ้น หมอ พยาบาล ตำรวจ นักร้อง นักฟุตบอล นั่นเพราะเด็กคุ้นเพียงอาชีพเหล่านี้ ไม่เคยเห็น อาชีพส่งของ ดีเจ นักสืบ กว่าเด็กจะรู้ตัวว่าอยากเป็นอะไรบางทีอาจสายไปแล้วเพราะไม่ได้เรียนมาทางนั้น         เท่ากับเด็กได้เริ่มสำรวจตัวเองว่าอยากเป็นอะไรกันจะได้เลือกเรียน เลือกทางที่ตรงกับตัวแต่เนิ่น ๆ         แต่ผมไม่อยากให้หยุดแค่เพียงชื่นชมความคิดดี ๆ ของคิดซาเนียเขา แต่อยากจะชวนผู้ใหญ่ที่มีห้างร้าน สถานบริการกันดูว่าน่าจะมาลองรวมกลุ่มกันเปิดช่วงวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ให้เด็กมาทดลองทำงากัน ให้มาฝึกเป็นพนักงานร้านขายของ สอนให้เด็กคิดเงิน เก็บเงิน ฝึกทำครัว ฝึกพิมพ์ดีด เด็กทำเสร็จแล้วก็ให้เงินหรือคูปองที่สามารถนำไปแลกเป็นของหรือบริการในเครือข่ายที่ร่วมกัน         หากมีผู้ใหญ่ใจดีเยอะผมว่า วิน-วิน ครับสถานที่นั้นคนจะมามากเพราะผู้ปกครองก็พาเด็กมาฝึก องค์กรได้ภาพลักษณ์ที่ดีกลับไป เด็กเองก็ได้รู้ตัวเองเร็วขึ้น เรียนตรงสาขาขึ้น ประเทศชาติก็ไม่สิ้นเปลืองทรัพยากรโดยไม่จำเป็น ฝากไปขยายกันต่อนะครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *