การได้มาซึ่งสิ่งใดก็ตาม ล้วนย่อมมีสิ่งแลกเปลี่ยน ไม่เว้นแม้กระทั่งของที่มา ฟรีๆ         ใครอย่านึกว่าของฟรีไม่ต้องจ่ายนะครับ อย่างไรก็ต้องจ่าย ดี ไม่ดีอาจจ่ายแพงกว่าของที่มีมูลค่าตกลงกันเป็นเรื่องเป็นราวเสียอีก จ่ายอย่างไรน่ะหรือครับ ?         บางครั้งก็จ่ายก่อนนานมาแล้วจนเราจำไม่ได้ บางครั้งก็จ่ายย้อนหลังที่อาจโดนดอกทบเอาหลังอานเลย         จ่ายก่อนแต่อาจลืมนี่ไม่นับเรื่องของอดีตชาติ หรือบุญเก่านะครับ เรื่องนั้นยกไว้ แต่หมายถึงเรื่องในชาติปัจจุบันนี่แหละที่เราได้จ่ายไปแล้ว ให้ไปแล้ว แต่เราจำไม่ได้ หรือไม่ได้จำ เราอาจเคยให้ความช่วยเหลือใครไว้นานมาแล้ว หลายปีต่อมาเขาได้ดีเขาตอบแทนด้วยของขวัญชิ้นงาม เราอาจเคยแนะนำสิ่งดีๆแก่ใครไว้ เขาทำตามคำแนะนำนั้นจนสำเร็จประโยชน์เลยมอบของฟรีนี้มาให้         นี่ว่าแบบเราจ่าย หรือให้ไปก่อนเลยได้ของฟรีนั้นมา         ส่วนที่จ่ายหลัง ก็มักแบบลาภลอย ที่มานอกเหตุเหนือผล เรารับของมาแล้วอย่างไม่มีสาเหตุ วันนี้ไม่จ่าย วันหน้าต้องจ่าย         ถูกล็อตเตอร์รี่ อยู่ดีๆ กลายเป็นเศรษฐี วันนี้ได้มาฟรี แต่เลยกลายเป็นทาส ก่อเกิดนิสัยสุรุ่ย สุร่าย เปลี่ยนเป็นคนขี้เกียจ ไม่เอาการ เอางาน         รวยหุ้น รวยหวยได้มาง่ายๆ การใช้ก็ง่าย ยิ่งคะนองเล่นเพิ่มด้วยนึกว่าง่าย แผล็บเดียวก็ไม่เหลือเก็บ กลายเป็นหนี้แล้ว กลับกันหากทำงานหามรุ่ง หามค่ำ ได้ทรัพย์มายาก รู้ค่า ยิ่งเก็บรักษาดี ดอกผลก็งอกเงย         หรือยิ่งหากใช้เป็นรู้จักแบ่งปัน ช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่น ทั้งช่วยแบบช่วยแล้วลืมเลย ยิ่งนานวันดอกเบี้ยยิ่งทับทวี งอกเงยเป็นทรัพย์มูลค่าสูงที่สูงจนอาจนึกไม่ถึงเอาเลย         อาจมากขนาดหาที่เปรียบไม่ได้ เพราะแบบไม่มีจำกัด มีผู้ช่วยเหลือตลอดบั้นปลายของชีวิต ไม่ต้องกังวลเรื่องกินอยู่ มีผู้สนับสนุนกันไปตลอดทาง แรกได้มาฟรี แต่ไม่ฟรีจริง หลอกให้หลงแล้วเรียกคืนอย่างแสนสาหัส หลังได้มายาก เหนื่อย แต่ผลคุ้มค่าทำให้ใช้เป็น ใช้มีประสิทธิภาพ         ฉะนั้นอย่าระเริง ดีใจไปยามได้ลาภลอยนะครับ ยิ่งไม่สมเหตุ สมผลเท่าไหร่ยิ่งต้องระวังการใช้สอย หรือพึงสังวรถึงอนาคตภัยมากขึ้น         แต่หากได้แบบสมเหตุ สมผลเช่นนั้นนอกจากจะไม่ทำเสียนิสัยแล้ว ยังได้ภาคภูมิใจในตนเอง ภาคภูมิในฝีมือ มันสมอง ความขยันอดทนของเรา         ทุกอย่างต้องพอเหมาะ พอควรกับเหตุ ธรรมชาติย่อมต้องปรับสมดุลให้ทุกสรรพสิ่งไม่มีเหลื่อมล้ำอยู่แล้ว         ดังนั้นสิ่งที่ควรทำก็คือเหตุ เร่งสร้างเหตุแห่งทรัพย์ ก็จะได้ทรัพย์นั้น ถ้าไม่สร้างเหตุ ต่อให้ได้ทรัพย์นั้นมาก็จะต้องชดใช้ในอนาคตภาคหน้า แบบสมควรแก่เหตุด้วย คือหากได้ไม่มีเหตุ แถมใช้ไม่เหมาะ ตอนชดใช้จะยิ่งทวีหนี้นั้นมากขึ้นโข ถ้าได้มีเหตุ แถมใช้เป็นก็ยิ่งทวีมูลค่าเช่นกัน         คิดใหม่ฉบับนี้เลยชวนคุณคิดในมุมกว้าง ให้รอบด้าน รวมถึงกินระยะเวลายาวขึ้น ทั้งนี้เพื่อความไม่ประมาทในการใช้สอยทรัพย์ที่อาจได้มาฟรีที่ต้องขอย้ำอีกทีว่า ของฟรีไม่มีในโลกครับ !