ทุกคนอยากรวย !

        ซึ่งการจะรวยในสมัยเงินเป็นใหญ่นี้หนีไม่พ้นการค้าขาย ที่หากพูดในเชิงวิชาการเขาก็เรียกว่าการตลาด หลักสูตรการเรียน การสอนเกี่ยวกับการตลาดนี้จึงขายดิบ ขายดี มีเด็ก ๆ แห่ไปเรียนกันมากมาย ด้วยหวังว่าจบมาแล้วความรู้ที่ได้จะนำมาใช้ในการหาเงิน

        ซึ่งหลักสูตรที่ครองความนิยมมาอย่างต่อเนื่องยาวนานที่เราคุ้นหูกันก็คือหลักสูตร MBA ที่มีรายวิชา มีการสอนเทคึนิก เครื่องไม้ เครื่องมือในการบริหาร การขาย และการตลาดมากมาย ความกว้างกว้างกว่าในสมัยผมที่ก็มีสอนหลักการตลาดเช่นกัน แต่เป็นหลักพื้นฐานที่จะทำให้สินค้าขายดี และประสบความสำเร็จนั่นคือหลัก 4 P อันประกอบด้วย P แรกคือ Product หรือสินค้า ที่ต้องมีคุณภาพ มีประสิทธิภาพสามารถแก้ไขปัญหาของผู้ซื้อได้ P ที่สองคือ Price หรือราคาที่ต้องเหมาะสมกับคุณภาพของสินค้านั้น P ถัดมาคือ Place หรือสถานที่จำหน่ายต้องทั่วถึงหรืออย่างน้อยก็ต้องให้กลุ่มเป้าหมายหาซื้อได้ง่าย และ P สุดท้ายก็คือ Promotion หรือการส่งเสริมการขาย การโฆษณาแจ้งคุณสมบัติของสินค้าห้ผู้บริโภครับรู้

        นักธุรกิจเกือบทั้งหมดยึดมั่นในหลักนี้ว่าหากสามารถทำได้ครบทั้ง 4 P ก็หมายถึงความสำเร็จ ยอดขายที่จะตามมา แม้ในระยะหลังจะมีเพิ่มเป็น 5 P 6 P คือ People หรือพนักงาน Public Relation หรือการประชาสัมพันธ์ (ต่างจากการโฆษณากันตรง ๆ ) หรือ Planning การวางแผนทางกลยุทธ์ต่าง ๆ แต่ทั้งหลายทั้งปวงก็ยังอยู่บนพื้นทางการค้าที่ก็ว่ากันไปตามสภาพ

        แต่เมื่อวานนี้ซิครับ ที่ทำให้ผมเมื่อนึกตามแล้วทำให้จินตนาการต่อไปเสียจนกลัดกลุ้มไปไม่น้อยทีเดียว เป็นเรื่องการค้าเช่นกันแต่เป็นของวัยรุ่นที่ผมได้คุยกับกูรูเกี่ยวกับวัยรุ่นเธอบอกสมัยนี้หลักการขายชุดวัยรุ่นก็ 4 เหมือนกันแต่ไม่ใช่ 4 P เด็กคนไหนอยากเป็นที่ต้องตา โดดเด่นท่ามกลางฝูงชนก็ให้ใช้หลัก 4 นี้คือ
1. กว้าง หมายถึงคอเสื้อที่ต้องกว้างจนเกือบจะเป็นเปลือยไหล่ ไม่แน่ใจว่าคลุมไปถึงเสื้อเกาะอกด้วยหรือเปล่าแบบนั้นอาจตกสมัยนิยมไปแล้ว
2. บาน คือกระโปรงที่ต้องบานเแต่ไม่ใช่ขึ้นโครงเป็นสุ่มแบบบางดีไซน์ นี่เป็นคล้าย ๆ คอเสื้อที่กว้าง
3. ลึก นี่กลับมาด้านบนคือเสื้อที่คอต้องลึก ต้องใส่แล้วคนมองลอดไปได้ถึงไหน ๆ และสุดท้าย
4. สั้น ย้อนลงล่างคือกระโปรงต้องสั้นให้สั้นที่สุด ไม่เกินสักคืบมือหรือสั้นกว่านั้น

        ยืนยันว่านี่ไม่ได้จะมาเขียนยั่วยวนกัน แต่อยากให้ลองนึกดูซิครับว่าหากลูกเรา หลานเรา (ที่เป็นผู้หญิง) นิยมแฟชั่นเช่นนี้คือ กว้าง-บาน-ลึก-สั้น ใส่ออกมาแล้วจะเป็นเช่นไร ถึงขั้นพูดไม่ออกเลยใช่ไหมครับ ผมว่าหากแต่งกันอย่างนี้สู้ย้อนยุคนุ่งกระโจมอกไปเดินห้างยังจะมิดชิดกว่าละมัง         ไม่อยากใช้คำว่าเวรกรรมสังคมไทย แต่คงหนีไม่พ้น และอยากวิงวอนผู้หลัก ผู้ใหญ่อย่างคุณ ๆ ที่หากใครอยู่ในแวดวงแฟชั่นวัยรุ่นนี้ อย่าได้หวังแต่เพียงกำไร จากความนิยมของเด็กแล้วตัดชุดเช่นนี้มาขายกันเลยครับ สงสารประเทศกันเถิดครับ !