สมัยเด็ก ๆ เรามักมีความฝันว่าโตขึ้นเราอยากเป็นอะไร         ถ้าเด็กเล็กหน่อยก็มักจะอยากเป็นบรรดาฮีโร่ในหนังการ์ตูน อาจเป็นซุปเปอร์แมน ไอ้แมงมุม หรือแม้แต่ โดเรมอน         เด็กโตหน่อยบางคนอยากเป็นหมอ พยาบาล นักฟุตบอล หรือ นักร้อง         เข้าสู่วัยทำงานฮีโร่ หรืออาชีพดูกว้างและเลื่อนลอยไป เราก็มักจะมี “บุคคลบันดาลใจ” หรือทรียกว่า Idol กันแบบชัดเจน บรรดาผู้อยู่ในแวดวงพ่อค้า นักุรกิจก็อาจอยากเป็นคุณธนินทร์ คุณเฉลียว หรือ คุณตัน ผู้ที่เป็นนักวิชาการก็อาจอยากเป็น คุณหมอประเวศ ดร.ระวี หรือ ดร.อาจอง คุณละครับ อยากเป็นใคร ?         คำตอบไม่มีถูกผิดเพราะเป็นเรื่องของแรงบันดาลใจส่วนตัวของแต่ละคน ไม่แน่บุคคลดลใจของบางท่านอาจเป็นคนที่ไม่มีชื่อเสียง ไม่เป็นที่รู้จักในสังคมเลย ความน่าสนใจมาอยู่ที่เมื่อเรามีบุคคลต้นแบบแล้ว เราได้ทำอะไรเพื่อให้เป็นอย่างเขาบ้าง ผมให้เวลาลองนึกดูครับ …….. ……. ตกใจไหมครับ !         ตกใจที่เอาเข้าจริงแล้ว เรามีแต่ความ ”อยาก” ที่จะเหมือนเขา แต่เราไม่ค่อยจะได้ศึกษาเลยว่าเขาทำอย่างไร ทำอะไร เพื่อให้เป็นอย่างที่เขาเป็นอยู่ พูดง่าย ๆ เราเอาแต่ผล สนผลไม่สนเหตุ         เราอยากรวยอย่างเขา แต่เราไม่สนเท่าไหร่หรอกว่าเขาเหนื่อยยากแสนสาหัสปานใดกว่าจะมีทรัพย์สินเงินทองขนาดนี้ เราอยากเก่งอย่างเขา แต่เราไม่เคยรู้ประวัติของเขาว่ามุมานะ โหมเรียน ศึกษามากมายเพียงใด เราอยากเด่นอย่างเขา เราก็ไม่เคยรู้ว่าเขาอุทิศชีวิตให้กับสิ่งที่เขารักขนาดไหนกว่าจะมาอยู่กลางแสงไฟได้         ไม่ผิดที่เรามีต้นแบบ(ที่ดี) แต่ให้ดีที่สุดคือเราต้องศึกษาข้อที่ทำให้เขาเป็นอย่างที่เราอยากเป็นนั้นเพื่อเป็นตัวอย่างในการเดินทางด้วย และต้องระวัง บางคนอยากเป็นแต่ศึกษาไม่ดี เลยไปจับเอาสิ่งที่ไม่ได้เป็นปัจจัยให้เขาเป็นมาใช้ ไปเอาสิ่งที่ไม่ใช่มาทำตาม มันเลยกลายเป็นเรื่องผิดฝา ผิดตัว ซึ่งมีมากเหลือเกินในยุคนี้โดยเฉพาะเรื่องของนักร้อง นักแสดงที่เด็ก ๆ จำนวนมากอยากเป็น เด็กไม่รู้ว่าพี่ ๆ นั้นกว่าจะออกเทปสักม้วน เล่นหนังสักเรื่องเขาทุมเทฝึกปรือการแสดงการร้อง อย่างพากเพียรแค่ไหน เด็กไปเลียนแบบแต่เรื่องที่พี่ ๆ ทำเมื่อดังแล้วเช่นเรื่องชู้สาว เหล้า ยา เช่นเดียวกับนักธุรกิจ บางคนก็ไม่เลียนแบบตอนเขาเก็บหอมรอมริบกว่าจะร่ำรวย ไปเลียนแบบตอนเขาใช้เงินเมื่อรวยแล้ว ผิดข้างแบบนี้มีให้เห็นมาก         ฝากไว้นะครับ แต่มีเรื่องชวนคิดใหม่ต่อ คือย้อนไปดูตั้งแต่ขั้นหาบุคคลบันดาลใจของเราเลย เรามักหาออกข้างนอก ตามที่เด่นดัง มีชื่อเสียง ผมกำลังจะแนะอีกคนหนึ่งที่ผมว่าแม้อาจไม่เด่น ไม่ดัง ไม่มีชื่อเสียง แต่น่าจะเหมาะเป็นบุคคลบันดาลใจให้กับคุณทุกคน คนนั้นก็คือ ตัวคุณเอง         ใช่ครับ ตัวเรานี่แหละที่น่าเป็นนัก ตัวเรานี่แหละที่น่าใช้เป็นแรงบันดาลใจ ตัวเรานี่แหละที่เหมาะที่จะขับเคลื่อนชีวิตของเราเอง         ลองมองใหม่ จากมองว่าเขาเป็นอย่างไร เราจะเป็นอย่างเขาได้อย่างไร เป็นเราเป็นอย่างนี้ เราจะเป็นเราที่ดียิ่งกว่านี้ได้อย่างไร         ลองดูซิครับ ภูมิใจในตัวเอง แต่ก็ไม่หยุดนิ่งพัฒนาตนเองต่อไป จนเราสามารถเป็นแรงบันดาลใจให้คนอื่นได้ และหากเขามาปรึกษาว่าทำอย่างไรถึงจะเป็นได้อย่างเรา ก็อาจตอบเหมือนเจ้านายเก่าคนแรกของผมตอบผมเมื่อเกือบ 30 ปีก่อนที่ผมเข้าไปขอคำแนะนำว่า Be Yourself