บทก่อนคุยกันเรื่องเปิดเทอม มาบทนี้เลยขอหมุนเวลาขยับมาเป็นช่วงปิดเทอมกันต่อเลยนะครับ เป็นธรรมดาที่ช่วงปิดเทอมภาระหนึ่งของครอบครัวที่มีเด็ก ๆ คือการพาเด็กไปเที่ยวหาประสบการณ์ชีวิตใหม่ ๆ ให้เขาเรียนรู้         ส่วนจะไปไหน ใกล้ไกลในนอกประเทศก็แล้วแต่ความพร้อมของแต่ละครอบครัว ที่แม้บางครอบครัวการพาลูกไปเที่ยวหมายถึงภาระการเงินเพิ่มเติมขึ้นจากปกติที่ก็ลำบากอยู่แล้ว แต่มั่นใจว่าพ่อแม่ทุกคนก็เต็มใจที่จะเป็นภาระและเหนื่อยเพื่องานนี้ เพราะนอกจากได้ให้ประสบการณ์ชีวิตเพื่อประโยชน์ในอนาคตของลูกแล้ว ยังเท่ากับได้พักผ่อนท่องเที่ยวกันในครอบครัว เสริมสร้างสายใยสัมพันธ์อันดีที่อาจห่างหายหรือถูกจำกัดจากกิจวัตรยามเปิดเทอม         คอลัมน์นี้แม้ไม่ใช่คอลัมน์ท่องเที่ยวแต่ก็อยากจะเชิญชวนคุณพ่อ คุณแม่ว่าปิดเทอมคราใดอยากให้หาโปรแกรมไปพักผ่อนในครอบครัวกันครับ อย่ามุ่งแต่ทำงานเก็บเงิน หาเงินอย่างเดียวแล้วผลักลูกให้เรียนพิเศษเพื่อที่พ่อแม่จะได้ทำงานตามปกติ อยากให้ถือเสียว่าการยอมเสียเงินเพิ่ม ยอมลางานก็เพื่อเป้าหมายสุดท้ายของครอบครัวที่เราต้องการนั่นแหละ         เป้าหมายสุดท้ายคืออะไรไม่ความสุขในครอบครัวหรอกหรือ ?         คงตอบกันได้นะครับว่าเราต้องการเงินหรือความสุขกันแน่ ซึ่งหากเรามุ่งไปสู่ความสุขสิ่งสำคัญหนึ่งก็คือความรัก ความเข้าใจในครอบครัวและความรู้ ความเข้าใจชีวิตของลูกอันเป็นสิ่งที่จะทำให้เราสลายใจในอนาคตของเขาได้         คิดง่าย ๆ นะครับ เราเหนื่อยทำงานมาไม่ใช่เพื่อจะได้มีความสุขกันในครอบครัวหรอกหรือ แล้วเรากำลังจะทิ้งเวลาวันหยุดปิดเทอมอันมีค่าของครอบครัวนี้ไปเพื่อข้ออ้างว่าหาเงินมาเป็นหลักประกันให้ลูก แม้ต่อไปเรามีเงินเช่นนั้นจริงแต่ลูกเติบใหญ่จนวัยของเขาอยากอยู่กับเพื่อนแทนเที่ยวกับพ่อแม่แล้ว ตอนนั้นเงินที่เราหามาจะมาสร้างสุขให้พ่อแม่ลูกได้อย่างไรกัน         นี่แหละครับลองตรองดูดี ๆ ผมอยากให้ปิดเทอมจากนี้คอบครัวที่มีเด็กโตที่ยังไม่เข้าวัยรุ่น คุณพ่อ คุณแม่ได้ลองจัดโปรแกรมท่องเที่ยวหน่อย เอาให้ได้ทั้งความรู้ที่เรียกว่าท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม เชิงอนุรักษ์ที่สำคัญคือให้ได้ความอบอุ่นในครอบครัว ให้ได้ความเข้าใจ ให้เกิดการสื่อสารที่อาจขาดหายไปจากภารกิจยามปกติของการทำงานหาเงิน         ช่วงเวลานี้แหละครับที่ถือเป็นเวลาแห่งความสุขอันแท้จริงที่คุณไม่ควรพลาดก่อนจะสายไป เพราะเมื่อใดที่เขาโตแล้วแม้เราจะจัดเวลาไปเที่ยวอย่างไรมันก็มีเรื่องของช่องว่างระหว่างวัย หรือความสนใจประจำวัยที่อาจทำให้การเที่ยวนั้นไม่สมบูรณ์หรือเต็มอิ่มอย่างที่คาดหวังไว้         เขียนมาเพื่ออยากจะปิดท้ายให้มองการพาลูกไปเที่ยวว่าเป็นเหมือนการลงทุนแห่งอนาคตที่คุณจะคุ้มค่าอย่างยิ่ง ที่หากเราวางแผนให้ดี การท่องเที่ยวนั้นก็จะตรงตามวัตถุประสงค์และไม่สิ้นเปลืองอย่างที่อาจเกรงกันครับ         บทนี้ขอทำหน้าที่ให้ททท.สักฉบับครับ !