ห.หีบ ว.แหวน และ ย.ยักษ์ เมื่อนำมาเขียนต่อกันคือ “หวย” นั้นเป็นสิ่งที่ทุกคนรู้จักดี คนส่วนใหญ่ใกล้ชิดมากจนอาจถึงขั้นเป็นเสมือน “ลมหายใจ” กันทีเดียว เพราะหวยนั้นเปรียบเสมือนความหวัง ความฝัน เป็นสิ่งหล่อเลี้ยงให้ดำเนินชีวิตต่อไปได้         บางคนที่พอมีฐานะ มีวิชาความรู้ อาจอยู่ด้วยการตั้งเป้าหมายในชีวิต คือเป็นเจ้าของกิจการ เป็นนักธุรกิจ เป็นนักวิชาการ ฯลฯ         แต่บางคนที่ขาดโอกาสก็เช่นนั้น ก็ยังต้องมีเป้าหมายให้ชีวิตตนเช่นกัน เพราะชีวิตที่ขาดเป้าย่อมไม่ต่างจากคนตาย และสิ่งที่มีค่าพอจะเป็นเป้าให้หวังถึงก็คือหวยนี่เอง         แม้ในแง่ของความเป็นจริงแล้วหวยจะเป็นสิ่งที่คะเนไม่ได้ มุ่งมั่น ทุ่มเททำงานเพื่อให้สำเร็จไม่ได้ แต่หลายคนก็ยังอยากที่จะยึดเอาเป็นเป้าหมายเหมือนเดิมอย่างน้อยการได้ฝัน ( ลม ๆ แล้ง ๆ ) ว่าอาจเป็นเขาที่โชคดีก็ทำให้ชีวีมีความหวังแล้ว         ส่วนหนึ่งอาจเพราะสิ่งอื่นในชีวิตอาจหวังได้น้อยกว่าหวยเยอะ อย่างบอกว่าอยากทำงานเก็บเงินให้ถึงล้านหลายคนอาจส่ายหน้าว่าทำทั้งชาติก็ไม่มีทาง โอกาสแทบจะเป็นศูนย์เปอร์เซ็นต์ ขณะที่ซื้อหวยแม้จะมีโอกาสเป็นหนึ่งในล้านที่จะเจอแจ็คพอตแต่ความหวังอันน้อยนิดนั้นก็ยังมากกว่าศูนย์         หรือเทียบไปเหมือนคนป่วยใกล้ตายที่หมอบอกหมดทางรักษา ใครมาบอกว่ามียาวิเศษต่อให้รู้ว่าน่าจะโม้แต่ก็เต็มใจที่จะคว้าไว้ก่อน         คำแนะนำ สั่งสอนให้เลิกมีออกมามากมาย ไม่ว่าจะบอกตรง ๆ ว่าไม่ดีอย่างไร บอกโดยดึงคำสอนทางศาสนามาใช้อย่างเป็นอบายมุขทางแห่งความเสื่อม หรือแม้กระทั่งนำหลักคณิตศาสตร์มาแจงให้เห็นว่าเสียเปรียบเจ้าแค่ไหนรวมถึงการใช้หลักภาษามาสะกิดใจอย่างขยายความตัวอักษร หอ วอ ยอ เป็น หายนะ – วอดวาย – ย่อยยับ แต่ก็ยังไม่สามารถเปลี่ยนใจคนติดได้ แล้วจะแก้อย่างไร ? ต้องแก้กันที่ต้นตอ ต้องปรับเป้าใหม่ เป็นสิ่งที่ไม่ใช่เงินทอง หรือความร่ำรวย         ที่อยากเสนอคือต้องชวนคือมาตั้งเป้าเป็นเรื่องของ “ความสุข” แทน เมื่อไหร่ที่เป้าไม่ใช่เงินแล้วคราวนี้ทางเลือกจะผุดขึ้นมาอีกมากทีเดียว หลาย ๆ หรืออาจบอกได้ว่าทุกวิธีที่จะได้เป้าคือความสุขมานั้น เงินเป็นเหมือนเพียง “เครื่องมือ” ชิ้นหนึ่งเท่านั้น ยังมีองค์ประกอบอื่น ๆ อีกมาก ซึ่งหากเห็นเช่นนี้คราวนี้ก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งหวยเพื่อไปมีเงินเยอะ ๆ เพราะเป้าเราเปลี่ยนเป็นความสุขแล้ว ใช้เงินเท่าที่มีบวกกับการกระทำอื่น ๆ ตามแต่บริบทของตัวที่จะทำให้สุขได้ หวยก็หมดความจำเป็นอีก         ปรับเฉพาะหน้าเช่นนี้แล้วค่อยมาไล่ปรับทัศนคติ (อันไม่เหมาะ ไม่ควร)ในเรื่องของความมักง่าย ไม่อยากเหนื่อยลงทุนลงแรงแต่อยากได้ผลลัพธ์ดี ๆ ไม่อยากทำงานแต่อยากรวย ทัศนคตินี้ค่อยปรับตามหลัง         ใครอยากช่วยคนติดหวยมาลองใช้เทคนิกนี้กันดูครับ หรือใครจะใช้กับตัวเองก็ได้ ลองดูว่าที่เราอยากถูกหวยเพราะเราอยากถูกหรือเราอยากได้เงิน หากคำตอบคือเราอยากได้เงินก็ลองถามตัวเองต่อดูว่าแล้วเราเอาเงินไปทำอะไร ใช่ไปหาซื้อความสุขหรือไม่ ถ้าใช้ก็ลองถามตัวต่ออีกนิดว่าจำเป็นต้องใช้เงินเสมอไปไหมที่จะทำให้เรามีความสุข มีทางได้ความสุขมาจากสิ่งอื่น ๆ รอบตัวที่สามารถเกิดขึ้นจริงในปัจจุบันหรือไม่ไกลเกินกลังไหม ลองไล่ไปเรื่อย ๆ ตามนี้ดูนะครับ ได้ผลอย่างไรมาเล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ