เลือกเกิด (ไม่) ได้

เลือกเกิด (ไม่) ได้

วลีนี้ฟังเผิน ๆ เหมือนจะจริง แต่ในความจริงแล้วอาจไม่จริงเสมอไปก็ได้ เพราะด้วยศักยภาพของมนุษย์เคาพอจะมีสิทธิ์เลือกที่จะเกืดใหม่เป็นอะไรนั้นพอจะทำได้อยู่ด้วยการสร้างความคุ้นเคยให้กับจิต ตกแต่งจิตให้มีคุณสมบัติในรูปแบบของสิ่งมีขีวิตทึ่เราอยากจะเป็นในชาติหน้า

นั่นเป็นในฝ่ายของคนที่จะเกิด แต่ในส่วนของคนที่ให้ใครเกิดนั้นปัจจุบันเราพูดได้เต็มปากว่าเราเลือกได้ว่าจะให้วิญญาณดวงไหนเกิด โดยการเลือกผ่านการทำเด็กหลอดแก้ว ที่เรามีสิทธิ์ตัดสินใจว่าจะให้ตัวอ่อนตัวไหนฝังตัวในมดลูกเพื่อดำเนินขั้นตอนของวิวัฒนาการต่อจนกลายเป็นทารกออกมา อันเป็นขั้นตอนปกติของการให้กำเนิดชีวิตวิธีนี้ที่แพทย์จะนำไข่จากแม่มาผสมกับเชื้อจากพ่อหลายฟองแล้วค่อยเลือกใบเดียวไปฝังในมดลูก ที่เหลือก็แช่เย็นเก็บไว้ใช้หากต้องการ แต่หากไม่ใช้แล้วก็อาจจะมีการจำกัดเพื่อจะได้ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการดูแล

ประเด็นการเลือกว่าจะใช้ตัวอ่อนไหนฝังนั้นไม่ต้องถกกันมองในการแพทย์ก็อาจไม่ต่าองจากการรักษาชีวิตทั่วไป แต่กับประเด็นการกำจัดตัวอ่อนที่ไม่ได้ใช้นี่ซิที่น่าคิดมากว่าหากมองในมุมของศีลธรรมแล้วจะเรียกว่าเป็นการปลิดชีวิตไหม?

หากตีความตามสังคมก็คงขึ้นกับกฎหมายของแต่ละประเทศว่าตัวอ่อนนั้นถือว่ามีชีวิตหรือยัง ซึ่งล่าสุดมีข่าวใหญ่ระดับโลกว่าศาลในรัฐอลาบามา อเมริกาตัดสินว่าตัวอ่อนมีขีวิตแล้วเพราะถึงแม้จะยังไม่ได้ฝังในมดลูกก็มีความพร้อมที่จะเติบโต โดยเทียบกับการฝังในมดลูกเทียมที่ก็ทำให้เกิดทารกได้เหมือนกันทำให้ประเด็นการมีชีวิตไม่ได้วัดกันที่ต้องอยู่ในครรถ์มารดา คำตัดสินนี้ทำให้โรงพยาลจำนวนมากในรัฐนั้นต้องหยุดบริการทำเด็กหลอดแก้วเพราะเกรงว่าขั้นตอนการขจัดจะกลายเป็นการทำผิดกฏหมายที่หนักถึงขั้นเป็นการฆ่าคน

นั่นเป็นในมุมสังคมและกฎหมาย แล้วในมุมศีลธรรม กฏแห่งกรรมล่ะ

มุมนี้ไม่ยากก็ใช้เกณฑ์การผิดศีลมาอ้างอิงได้เลย คือการผิดศีลข้อ 1 การฆ่าสัตว์นั้นเขาวัดกันที่องค์ประกอบว่าครบถ้วนไหม โดยทั้ง 5 องค์ประกอบมี
1.สัตว์นั้นมีชีวิต
2.รู้ว่าสัตว์นั้นมีชีวืต
3.ต้องการปลิดชีวิตนั้น
4.กระทำเพื่อปลิดชีวิตนั้น
5.สัตว์นั้นตายไป

ลองไปพิจารณาเองครั้บว่าตัวอ่อนนั้นมีชีวิตไหม เรารู้ไหม เราต้องการขจัดไหม เราดำเนินการไหม และตัวอ่อนนั้นตายไหม หากครบเขาเรียกศีลขาด แต่แม้ไม่ครบก็ใช่ว่าจะไม่เกิดอกุศลเพียงแต่ลดหลั่นไปไม่แรงเท่า เพราะไม่ถึงกับขาดแค่อาจด่าง พร้อย ทะลุ

ทำไม ทำมาสิทธิ์ที่จะเลือกให้ใครเกิดนี่ก็น่ากลัวอยู่เหมือนกันว่าหากการเลือกนั้นอีกด้านคือการเลือกให้ใครตาย คิดไป คิดมาสุดท้ายแล้วสิทธิ์ที่น่าใช้ที่สุดคือสิทธิ์เลือกที่จะไม่เกิดครับ

Dr. Veeranut Rojanaprapa

#SDGs #SDG17 #IDG #IDGs #BCG #BCgovernment #ESG #sustainable #sustainability #sustainabledevelopment #sustainabledevelopmentgoals #innerdevelopment

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *