เป็นคำถามที่ถูกจัดอยู่ประเภทกวนโอ้ย ที่คนถูกถามไม่คิดจะตอบ มีแต่คิดจะโต้คนถามด้วยข้าวของอันเหมาะแก่สถานภาพของคู่สนทนานั้น ก็แหม..ใครจะไปรู้ได้ล่ะ จะสาวกันไปให้ถึงต้นกำเนิดกันได้อย่างไรว่าแรกเริ่มนั้นมีไก่เป็นตัวมาผสมพันธ์กันแล้วออกเป็นไข่มาฟักเป็นตัว หรือแรกเริ่มนั้นมีไข่เป็นใบแล้วฟักออกมาเป็นไก่มาออกลูกเป็นไข่อีก คนถามก็รู้อยู่แล้วว่ามันหาคำตอบไม่ได้ยังจะมารวนถามแบบนี้ต้องโดนเสียหน่อย         แต่ในความเป็นจริงคนถามอาจไม่ได้รวน กวน หรือยวนก็ได้ เขาอาจอยากทราบคำตอบจริง ๆ ทำไมต้องอัตโนมัติตัดสินว่าคำถามแบบนี้ไม่มีคำตอบ อย่างเช่นที่ผมนำมาเกริ่นนี้ก็ตั้งใจถามกันจริง ๆ และอยากให้คุณลองนึกหาคำตอบกันจริง ๆ ด้วย ท่าทีของเราที่มีต่อคำถามนั้นสำคัญไม่แพ้ตัวองค์ความรู้ในเรื่องนั้น ๆ อย่างคำถามนี้หากเราใช้ท่าทีอัตโนมัติคือหาว่าคนถามถามกวน ผลสรุปก็อาจลงเอยด้วยการรวนกัน หรือเหย้าหยอกกันแล้วก็จบไปมิได้มีพัฒนาการใดเพิ่มเติม แต่หากท่าทีเราเปลี่ยนไป เราลองไม่อัตโนมัติว่ามันไม่มีคำตอบแต่ลองคิดแบบท้าทายดูว่าจะหาคำตอบเจอไหมเราอาจได้ความรู้ที่เพิ่มขึ้น (แม้สุดท้ายอาจจะยังหาคำตอบไม่ได้อยู่ดีก็ตาม)         อย่างคำถามนี้ ผมเองยังเคยได้ยินบางคนตอบว่าไก่มาก่อนเลย เหตุผลของเขาก็เพราะ กอ ไก่ มาก่อน ขอ ไข่ บรรพบุรุษเราท่านคงมีภูมิปัญญารู้ที่มาแล้วถึงเรียงลำดับพยัญชนะของภาษาไทยเราไว้แบบนี้ ไม่ว่าเปล่ามีเหตุผลสนับสนุนด้วย โดยอิงหลากหลายภูมิปัญญาของบรรพบุรุษเราเองที่มีสารพัดวิชาที่น่าฉงนว่าท่านรู้ได้อย่างไรไม่ว่าจะเป็นเรื่องการพยากรณ์ดินฟ้าอากาศ หลักการใช้ชีวิต หรืออย่างที่ชัดก็เรื่องสมุนไพร จึงเป็นไปได้สูงที่บรรพบุรุษเราทราบต้นกำเนิดเลยเอากอไก่มาก่อนขอไข่ เพียงแต่ไม่มีบันทึกอธิบายไว้ทำให้เราไม่รู้ที่มา         หรือผมเองด้วยอยากลองหาดูก็ย้อนไกลกว่านั้นคือไปถึงคัมภีร์หลักของชาวพุทธอย่างพระไตรปิฎก หาดูพระสูตรที่เกี่ยวกับการเกิดก็เลยพบพระสูตรที่ทำให้น่าพิศวงไม่น้อย ก็ขอนำมาแบ่งปันกันรู้นะครับ พระสูตรเกี่ยวกับการเกิดนี้ชื่อ โยนิ 4 ที่กล่าวถึงสัตว์ที่มีกำเนิดอยู่ 4 อย่างคือ         1. อัณฑชะ คือ เกิดจากไข่ หมายถึง พวกนก ไก่ สัตว์เลื้อยคลาน งู จระเข้ ปลา หมายถึง สัตว์ที่เกิดมาเป็นไข่ก่อน จึงจะฟักเป็นตัวภายหลัง         2. ชลาพุชชะ คือเกิดจากโพรงมดลูก เช่น คน หรือสัตว์บางชนิด เช่น วัว ควาย ช้าง ฯลฯ คือ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เกิดออกมาจากมดลูกก็เป็นตัวเลย         3. สังเสทชะ คือ เกิดจากคราบไคล หมายถึงพวกสัตว์ชั้นต่ำ เช่น เชื้อโรค แบคทีเรีย ไวรัส ฯลฯ เป็นต้น         4. โอปปาติกะ คือ พวกผุดขึ้นโดยไม่ต้องมีพ่อแม่ ได้แก่ นางฟ้า เทพธิดา เทพบุตร พระอินทร์ พระพรหม เป็นต้น         แบบแรก กับแบบสองคือเป็นไข่และเป็นตัวเราคงคุ้นเคยกันดี อ่านแล้วไม่มีอะไรน่าแปลกใจเพราะเป็นธรรมชาติที่เห็น ๆ กันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันของการเกิดใน 2 แบบนี้ ขณะที่แบบที่ 3 คือเกิดจากคราบไคลพวกเชื้อโรค แบคทีเรีย ไวรัส ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกรู้และเป็นกันมาตั้งแต่เกิด มีใครรู้สึกเช่นนั้นไหมครับ หากมีอยากให้คิดใหม่ คิดว่าเราไม่แปลกแต่ลองนึกย้อนไปเมื่อ 2000 กว่าปีที่แล้วซิครับอย่าว่าแต่กล้องจุลทัศน์เลยแม้แต่แว่นตายังไม่มีแต่คนโบราณเขารู้ได้อย่างไรว่ามีสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ประเภทเช่นนี้อยู่บนพื้นพิภพด้วย รู้จนถึงขนาดนำมาจัดเป็นประเภทหนึ่งให้คนได้เรียนรู้กัน นึกซิครับว่าน่าทึ่งไหม รู้ไดัอย่างไร !         นั่นอาจเป็นเพราะคนโบราณมีเครื่องมือบางเครื่องที่คนสมัยนี้ไม่รู้จัก เครื่องมือนี้อาจไม่ได้เป็นวัสดุ อุปกรณ์ สิ่งประดิษฐ์แต่อาจเป็นความสามารถของอวัยวะของมนุษย์เอง เหมือนคนแต่ก่อนใช้ร่างกายมากก็แข็งแรงขนาดยกของหนัก ๆ ได้แต่คนสมัยนี้มีเครื่องทุ่นแรงเยอะจนกล้ามไม่ได้ใช้และหย่อนสมรรถภาพไป พอเวลาผ่านคนปัจจุบันไปเห็นบันทึกว่าคนโบราณยกหินหนักได้เท่านั้น เท่านี้กิโลก็นึกว่าเป็นเรื่องเป็นไม่ได้ ที่เป็นไปไม่ได้คือเป็นไม่ได้เมื่อเทียบกับความคุ้นของเราต่างหาก นี่ไม่ได้ว่าแค่แบบที่ 3 คือเชื้อโรคนะครับ ยังหมายต่อไปถึงแบบสุดท้าย แบบที่ 4 คือเกิดขึ้นโดยไม่มีพ่อแม่ เช่น เทวดา นางฟ้า เปรตด้วย มีบันทึกไว้ชัดเจนไม่ได้มีการกั๊ก หรือเผื่อเหลือเผื่อขาดว่าอาจจะมี หรืออาจจะไม่มี ไม่เชื่ออย่าลบหลู่แบบที่คนสมัยนี้ชอบใช้ ใครไม่เชื่อก็ไม่ว่าแค่อยากจะชี้ให้เห็นว่าคนโบราณนั้นเขาฟันธงเรื่องสิ่งมีชีวิตประเภทนี้กันแบบไม่อ้ำอึ้งนะครับ เขาพูด เขาบอก เขาสอนกันตรง ๆ และ ชัด ๆ ว่ามี จะเห็นว่าความอัตโนมัติตัดสินนั้นหากหยุดแล้วเฉลียวใจลองคิดสักหน่อยอาจได้ความรู้อะไรใหม่ ๆ มากมายไม่น้อยนี่ จากไม่คิดว่ากวนโอ้ยพยายามเสาะหาคำตอบเลยได้มาศึกษาโยนิ 4 จนทึ่งกับภูมิปัญญามนุษย์ และได้ความรู้เพิ่มเติม และคิดว่าเราเสียโอกาสไปไม่น้อยกับวิธีคิดของเรา สาระของบทนี้จึงไม่ได้อยู่ที่คำตอบว่าไก่หรือไข่อะไรเกิดก่อนกัน แต่อยู่ที่ท่าทีของเราที่มีต่อสรรพสิ่งครับ !