ครูของโปร

        ปัจจุบันนี้การกีฬาพัฒนาไปมาก จากเดิมที่เล่นกันด้วยเพราะรัก เพราะชอบ หรือเพื่อออกกำลัง กลายเป็นเล่นเป็นอาชีพสร้างเนื้อ สร้างตัวกันได้อย่างสบาย สบายจนเกินสบายถึงขนาดนักกีฬาเก่ง ๆ ที่มีบุคลิกดี ๆ จะมีงานโฆษณาเข้าจนร่ำรวยชนิดล้นฟ้าไม่แพ้อาชีพทำเงินอื่น ๆ เลย         เด็กหลายคนจึงมีความใฝ่ฝันจะเป็นนักกีฬาเพราะทั้งมีชื่อเสียง และร่ำรวย แต่จะมีสักกี่คนที่ไปถึง         เขียนแบบนี้ผมไม่ได้จะมาบั่นทอนกำลังใจกัน และไม่ได้อยากให้ใครเลิกฝันนะครับ ตรงข้ามผมกลับลุ้นให้มาสนใจกีฬากันเยอะ ๆ เพราะผมเชื่อว่ากีฬาแท้ที่ไม่ข้องเกี่ยวกับการพนันนั้นเป็นสิ่งดี ทั้งต่อสุขภาพตัวและสุขภาพสังคม         แต่ความจริงก็คือความจริง มีน้อยคนที่สามารถผลักดันตัวเองขึ้นสู่การเป็นนักกีฬาอาชีพได้ แต่อย่างไรก็ยังมีความจริงอีกอย่างเกี่ยวกับกีฬา นั่นคือกีฬานั้นมิได้มีเฉพาะผู้เล่นยังมีผู้เกี่ยวข้องอีกมากที่สามารถทำเงินเลี้ยงตัวได้อย่างไม่เดือดร้อน หรืออาจดีกว่าการเป็นนักกีฬาเองเสียอีก         ไม่ว่าจะเป็นโค้ช เป็นผู้จัดการ หรือแม้กระทั้งเป็นคนถือถุงกอล์ฟ         ดูกอล์ฟเราคุ้นแต่คนตี ไม่มีใครสนใจคนถือถุงแต่เชื่อไหมครับว่าคนถือถุงกอล์ฟหนัก ๆ ตามนักกอล์ฟนั้นเขามีรายได้ไม่แพ้ผู้เล่นทีเดียว ผู้เล่นได้รางวัลเท่าไหร่เขาก็ได้เปอร์เซ็นต์ตามรางวัลนั้นในสัดส่วนที่ไม่น้อยเลยด้วย คนถือถุงเก่ง ๆ นี่เป็นที่หมายปองของผู้เล่น เพราะจะช่วยในการวิเคราะห์การเล่น ช่วยบอกระยะที่ถูกต้อง บอกไลน์ที่แม่นยำ ทั้งยังคอยให้กำลังใจอันเป็นเรื่องสำคัญยิ่ง         จะบอกว่าเป็นส่วนสำคัญเบื้องหลังความสำเร็จก็ไม่ผิด !         นักกอล์ฟชื่อดังเมื่อเปลี่ยนคนถือ ฟอร์มก็ตก ตำแหน่งก็ล่วง นี่ว่ากันด้วยเรื่องกอล์ฟแต่กับกีฬาอื่น ๆ ก็เช่นกันครับมีผู้เกี่ยวข้องที่สำคัญอีกหลากหลายตำแหน่งเช่นตำแหน่งผู้จัดการส่วนตัว ที่จะคอยกำหนดตารางการแข่งขัน การเดินทาง การประสานงานไว้ให้นักกีฬาได้เล่นที่เหมาะกับตัวเองโดยไม่ต้องกังวลอะไร ตำแหน่งนี้สำคัญถึงขั้นชี้เป็น ชี้ตายผลสำเร็จของนักกีฬากันเลยเพราะหากวางแผนไม่ดีเอาแค่เรื่องเดินทางนักกีฬานั้นก็อาจไม่พร้อมเพียงพอที่จะชนะเกมแข่งแล้ว         ตำแหน่งเหล่าจี้อาจไม่ต้องใช้ฝีมือการเล่นมากแต่อาศัยความเข้าใจธรรมชาติของกีฬา และผู้เล่นแล้วจัดการให้เหมาะสม เช่นกันครับตำแหน่งนี้ได้เปอร์เซ็นต์จากเงินรางวัลไม่น้อย         เห็นไหมครับมีอีกหลากหลายอาชีพที่เกี่ยวข้องให้เราได้ใช้ประกอบในการทำงานที่เรารัก ขอเพียงเรามุ่งมั่นจริงไม่ย่อท้อ ย่อมมีทางเดินต่อครับ เขียนมาก็เพื่ออยากบอกน้อง ๆ ที่อาจพลาดฝันจากการเป็นผู้เล่นได้มีทางเลือกอื่นเพิ่มเติมในแวดวงที่เขารัก ดังนั้นใครรักกีฬา ใครฝันจะเป็นนักกีฬาก็ฝันและพยายามเข้าเถิดครับ เพราะแม้คุณอาจไม่ถึงฝันนั้นแต่ด้วยความรักและทุ่มเทคุณยังมีทางเลือกอีกมากครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *